عزیزانی تقاضای نمونه سوال کرده بودند که باید خدمتشون عرض کنم همون نمونه سوالاتی که در کتاب کار موجود هست کفایت میکنه  اما اگر دنبال نمونه سوالات بیشتر هستید یه زحمتی بکشید...: گوگل رو که می شناسید ؟ با تایپ یه عبارت ساده مثل : "نمونه سوالات زبان راهنمایی" به اقیانوسی از سایتها و وبلاگهایی دست خواهید یافت و همون چیزی که دنبالش هستید دارند!...خیلی راحت تر از اون چیزی که فکر کنید..دنیای اطلاعات و اینترنته دیگه!

نزدیک امتحانات پایان سال هست تلاش و کوشش هیچوقت بی نتیجه نبوده (و حتی تلاش و کوشش بی نتیجه هم  نتیجه داشته...) پس دست به کار بشید و  همت کنید .

 با آرزوی قبولی شما در امتحانات...

همانطور که می دانید دانش آموزان مقطع راهنمایی در سنین خاصی هستند (دوره بین کودکی و جوانی)  به همین خاطر باید رفتار و ارتباط معلم با آنها ویژگی خاصی داشته باشد.

دانش آموزان همیشه دو دسته اند:

دسته اول آنان که به طور خودکار درسهایشان را می خوانند و همیشه از طرف خانواده و مدرسه و دوستان مورد تشویق قرار می گیرند .

دسته دوم کسانی هستند که به آینده خود به صورت جدی نگاهی نمی کنند و به همین خاطر است که نصایح و تذکرات والدین و معلمین که "درست را بخوان تا برای خودت چیزی شوی"  تاثیر آنچنانی بر روی آنها نمی گذارد .

شلوغ و پر هیاهو بودن از ویژگیهای رفتاری هر دو گروه است و ضمنا دوست ندارند که به این خاطر سرزنش شوند! 

جالب است كه هر دو گروه در يك كلاس و با هم هستند! معلم با گروه دوم چه گونه برخورد کند؟ آیا به دانش آموزی با چنین روحیات میتوان تدریس کرد؟ و آیا از درس چیزی می فهمد؟

تجربه چند ساله مرا به این نتیجه رسانده که در رفتار و برخورد باید بسیار سنجیده عمل شود به این ترتیب که برای آماده کردن کلاسی مرتب و منظم به منظور تدریس به گونه ای عمل کنیم که با ویژگیهای شخصیتی وی تناسب داشته باشد

اگر دانش آموزی حس کند که درس خواندنش بیهوده است این معلم است که باید طرز فکرش را عوض کند. اگر دانش آموزی بی انضباط است و دائما جو کلاس را متشنج میکند این معلم است که باید با روشی خاص او را تغییر دهد. دانش آموزان راهنمایی به راحتی باورهای خود را تغییر می دهند.

یک معلم زمانی معلم است که به دانش آموزان خود بیاموزد زندگی کردن از درس خواندن مهمتر است. رابطه معلم باید دوستانه باشد زيرا تنها در فضایی صمیمانه می توان باورها را تغییر و یا شکل داد و در نتيجه رفتارها را دگرگون كرد!

هميشه به خودم و ديگر همكاران توصيه مي كنم :

 اگر روش درست زندگي كردن را به دانش آموزان ياد دهيم او خود مي داند كه چگونه و چرا بايد درس بخواند!    در اين باره در آينده بيشتر صحبت خواهم كرد...

بر هیچکس اهمیت یادگیری و حفظ لغات پوشیده نیست.

همه به خاطر داریم که در اوایل کودکی ، اولین کلمه ای که به زبان آوردیم کلمه"مامان" یا همان مادر بوده است و به تدریج با توجه به آنچه که از اطرافیان می شنیدیم کلمات جدیدتری یاد گرفتیم و تا به امروز دایره لغات ما از یک کلمه به صدها و بلکه هزاران کلمه افزایش یافته (مانند بادکنکی که هر لحظه بزرگتر شده است ! ) و هنوز هم لغات جدیدی را یاد می گیریم و در ذهن می سپاریم

حال بر می گردیم به آموزش زبان انگلیسی : در درسهای اولیه کتاب اول راهنمایی دقیقا آنچه که در زبان اول برایمان اتفاق افتاده البته این بار با نشان دادن تصویر رخ می دهد اما خیلی زود دیگر از آن نوع آموزش خبری نیست .

حال بایستی چه کنیم؟ برای همه کلمات هم که نمی توان تصویری ارائه داد !

یک راه و شاید تنهاترین راه برای دانش آموزان مبتدی ، استفاده از زبان مادری است بدین نحو که معنی معادل یک کلمه انگلیسی را به فارسی بنویسیم و به او بگوییم که آن را حفظ کند، مثلا :   "کتابخانه library:"

ایا طریقه و روشی هم ارائه می دهیم؟ این مساله بسیار مهم است که روش حفظ کردن را به صورتی که معنا به طور دائم در ذهن بماند ارائه دهیم چون سطح درگیری فرد با لغات به دلیل عدم استفاده، بسیارپایین بوده و زود از ذهن فراموش خواهد شد.

روشی که در ادامه مطلب می آید به گونه ای ست که باعث می شود کلمات در حافظه بلند مدت جای گیرد و احتمال فراموشی آن به صفر برسد!

متاسفانه در آموزش الفبای انگلیسی اهمیت و توجهی به صدای حروف نمی شود و این امر موجب شده است تا دانش آموزان ما از ابتدا در خواندن و نوشتن کلمات وبالطبع جملات و متون دچار مشکل شوند و به دلیل اینکه سد محکمی در برابر یادگیری مناسب و طبیعی بوجود می آورد عامل اصلی تنفر و دوری گزیدن دانش آموزان از این درس می باشد! و این درحالی ست که آموختن صدا(یا صداهای) تک تک 26 حرف انگلیسی بسیار آسان بوده و زمانگیر هم نمی باشد!

 دانستن صدای(یا صداهای) هر حرف از این جهت اهمیت دارد که می توان با هماهنگی بین صدا و شکل آن هر کلمه ای را خواند و یا نوشت.  

در خواندن یک کلمه اگر بدانیم شکل مثلا F f   چه صدایی دارد و به همین ترتیب حرفهای بعد از آن می توان با پشت هم قرار دادن صداها، آن کلمه را خواند و یا برعکس هنگام نوشتن یک کلمه با جدا کردن صداهای آن و تطبیق آن با شکل مناسب میتوان املای آن کلمه را نوشت.

فقط چیزی که می ماند این است که به دانش آموز بگوییم  ما املای کلمات را همانگونه که هست باید یاد بگیریم و نمی توانیم تغییری در آن بدهیم  و اگر سه  شکل الفبا یک صدا بدهند باید از شکل متعارف آن استفاده شود مثلا صدای "ک" با حروف: Kk–Qq-Cc)) قابل نوشتن است ولی در کلمه ای با این صداها:( ک  ت) -به معنای "گربه"- از سه شکل املایی : (kat-cat -  (qat بایستی از املای ""cat استفاده کرد و از این دلیل استفاده کنیم که چون اولین بار که این کلمه خلق شده به این صورت نوشته شده وهمگان آنرا پذیرفته اند.

ضمنا در انگلیسی حرف یا حروفی در کلمات نوشته می شوند که خوانده نمی شوند و این امر در زبانهای دیگر هم رایج است مثلا در کلمه" talk" حرف Ll هیچ صدایی ندارد : "تاک" و البته دلیل خاصی هم ندارد جز اینکه بگوییم املای این کلمه از ابتدا اینگونه بوده و قراردادی می باشد.

با دانستن صداها، گامی بزرگ و مهم در مراحل یادگیری زبان برداشته ایم !

پس پله اول در یادگیری زبان :  دانستن ترتیب ، اسم ، شکل(بزرگ و کوچک) و صداهای تک تک حروف الفبا می باشد .

پله دوم  و گام بعدی هم افزایش دایره لغات است که درباره آن مطالبی خواهم گفت.

"موفق و سلامت باشید"

با احترام- نیک مرام

با کلیک بر روی پیوندهای وبلاگ (در سمت چپ) می توانید از نمونه سوالات امتحانی مطرح شده در آنها استفاده نمایید.

همانگونه که آمار و شواهد نشان می دهد دانش آموزان ما در مقاطع مختلف تحصیلی در یادگیری زبان انگلیسی دچار مشکل می باشند و همواره  از نامفهوم بودن آن گلایه دارند.

اصولا مشکل ، زمانی حاصل می گردد که ما اصل و پایه چیزی را خوب یاد نگرفته و یا فراموش کرده باشیم .این امر در مورد هر چیزی ممکن است اتفاق بیفتد و هنگامی که به اصل آن رجوع کردیم تمام مشکلات بوجود آمده از بین میرود.

با نگاهی کوتاه و گذرا به آموزش و پرورش ایران میتوان فهمید که این نظام دچار مشکلات اساسی و عدیده ای گردیده است و متاسفانه متصدیان امر تا کنون راه چاره ای برای آن نیاندیشیده اند. به عنوان مثال در آموزش زبان اشتباهات فراوان صورت گرفته است از جمله : دیر شروع نمودن تدریس آن در مدارس و در اختیار نگذاشتن وقت کافی در آموزش مطالب پایه(اول راهنمایی).

زبان شناسان بر این عقیده اند که: بهترین زمان برای آموزش زبان دوم ، زمانی ست که فرد زبان اول (مادری) خود را در حد خواندن و نوشتن ساده یاد گرفته باشد که این امر در پایه سوم ابتدایی کشور ما صورت می گیرد. اگر متصدیان امر، ترتیبی اتخاذ می کردند که دانش آموز در پایه سوم ابتدایی با الفبای انگلیسی آشنا شود و در پایه چهارم با قراردادن حروف در کنار هم "کلمه" بسازد آنوقت می توانست در پایه پنجم"جمله سازی" را به آسانی فرا بگیرد و اول راهنمایی زمانی بود برای تدریس ساختار زبان(گرامر) نه اینکه در همین پایه تمام مبانی اصلی زبان در مدت کوتاه (یک یا دو ماه) آموزش داده شود و سپس بدون درک صحیحی از مفاهیم زبان به او مفاهیم ثانویه زبان را آموزش دهیم ! این کار به مانند این است که هنگام غذا دادن به کودک هنوز لقمه قبلی را خوب نجویده لقمه بزرگ بعدی را در دهان او بگذاریم!آیا این کار صحیح است؟!

توصیه من به دانش آموزان در شرایط فعلی ( که کاری از دستمان بر نمی آید) این است که خود معلم خود شوید و با مراجعه به کتاب اول، اصول نوشتن ، خواندن، گوش دادن و صحبت کردن که 4 رکن اصلی یک زبان زنده میباشد را از پایه و به صورت اصولی فرا بگیرید تا مشکلاتتان برطرف گردد.

 در اینجا مسائل مربوط به آموزش زبان انگلیسی بحث و بررسی می گردد. 

لطفا با نظرات و پیشنهادات سازنده خود مرا یاری رسانید.

قابل ذکر است که در قسمت نظرات در پایین صفحه با علامت گذاری در مربع " نظر به صورت خصوصی برای نویسنده ارسال شود" می توانید با من در ارتباط باشید.

ممنونم